ارائه‌کننده: عرفان قاسمی
استاد راهنما: دکتر پائیز عزمی
استاد مشاور: دکتر نادر مکاری
استاد ناظر داخلی: دکتر مریم ایمانی
استاد ناظر خارج از دانشگاه: دکتر امیرمسعود ربیعی (دانشگاه تهران)
تاریخ: 1403/10/16
ساعت: 8
مکان: کلاس 08/6

چکیده:
در دهه‌های اخیر، نیاز به ارتباطات با پهنای باند بالا و دسترسی به خدمات اینترنتی به‌ویژه در مناطق دورافتاده و کم‌تراکم، به‌طور چشم‌گیری افزایش یافته است. با وجود زیرساخت‌های کافی در بسیاری از مناطق شهری، مناطق دورافتاده همچنان به پوشش گسترده‌تری نیاز دارند که از توان شبکه‌های زمینی به تنهایی خارج است. در این راستا، شبکه‌های یکپارچه زمینی-ماهواره‌ای به عنوان راهکاری موثر برای ارائه پوشش پایدار در نسل‌های جدید ارتباطات مانند 5Gو 6G شناخته می‌شوند. این پژوهش یک سناریوی نوین برای ادغام شبکه‌های زمینی و ماهواره‌ای با تمرکز بر مدیریت تحویل و تخصیص منابع ارائه می‌دهد و نقش سود حاصل از بهینه‌سازی در این ساختار را بررسی می‌کند.
یکپارچه‌سازی این دو شبکه، چالش‌های پیچیده‌ای در مدیریت تحویل و تخصیص منابع ایجاد می‌کند. حرکت مداوم ماهواره‌ها نیازمند تغییرات مکرر اتصال کاربران است که مدیریت تحویل را حیاتی می‌کند. این پژوهش به مدل‌سازی بهینه تحویل و تخصیص منابع در شبکه‌های یکپارچه می‌پردازد. مدل پیشنهادی با استفاده از الگوریتم‌های یادگیری تقویتی، با تمرکز بر بهینه‌سازی سود و تخصیص منابع، به بهبود عملکرد این شبکه‌ها کمک می‌کند. نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که روش یادگیری تقویتی، بهره‌وری سیستم را در مقایسه با روش‌های دیگر افزایش می‌دهد.
این پژوهش مدل جدیدی با استفاده از یادگیری تقویتی برای بهینه‌سازی تخصیص منابع و مدیریت تحویل ارائه می‌دهد. مدل پیشنهادی توانایی تطبیق‌پذیری بالایی دارد و می‌تواند در شرایط متغیر شبکه تخصیص بهینه‌ای برای منابع فراهم کند. نتایج مقایسه‌ای با روش‌های موجود نشان می‌دهد که روش پیشنهادی عملکرد بهتری در کاهش تحویل‌ها و افزایش سود شبکه دارد. این بهبود در تخصیص منابع و مدیریت تحویل، به کاهش هزینه‌های عملیاتی شبکه‌های یکپارچه ماهواره‌ای-زمینی و افزایش سود حاصل از برقرای ارتباط کمک می‌کند.
نتایج شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که مدل پیشنهادی می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در تعادل بار شبکه و پیوستگی ارتباطات در سناریوهای مختلف ایجاد کند.