 جلسه دفاع پایان نامه: سارا طوافی، گروه زیست شناسی دریا
ارائه کننده: سارا طوافی
چکیده: این پژوهش به منظور استخراج و ارزیابی خواص زیستفعالی (ضداکسیدانی و ضدفشار خون) اجزای پپتیدی استخراج شده از دورریزهای حاصل از عملآوری میگوی ببری سبز (Penaeus semisulcatus) صورت پذیرفت. بدینمنظور، ابتدا پروتئین هیدرولیزشده میگو (به شکلهای خیس، کم آب و خشکانجمادیشده) با استفاده از 3 آنزیم آلکالاز، اواتاز و آلکالین فسفاتاز (با نسبتهای 1:200 و 1:100وزنی/وزنی) تحت شرایط بهینه دمایی (55 درجه سانتیگراد) وpH (7.5) به مدت 16ساعت تهیه شد و شاخص درجه هیدرولیز و فعالیت ضداکسیدانی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا جهت تنظیم شرایط هیدرولیز و تولید نمونه ی اولیه، درجه هیدرولیز در 4 شکل مختلف و فاصله ی زمانی 1 ساعت تا 16 ساعت تکرار گردید. نتایج نشان داد با افزایش زمان هیدرولیز درجه هیدرولیز افزایش پیدا میکند به طوري که بیشترین میزان هیدرولیزاسیون در نمونهی تیمارشده با آلکالاز 60 دقیقه اول رخ داده است (95/0±86/31%). سپس پروتئین هیدرولیز شده با استفاده از اولترافیلترهای با وزن برش 30، 10 و 3 کیلو دالتون جزءبندی شد. فعالیت ضداکسیدانی جزءهای پپتیدی، بوسیله آزمونهای DPPH، ABTS و فعالیت مهارکنندگی آنزیم مبدل ACE-1 مورد بررسی قرار گرفت. بالاترین میزان مهارکنندگی رادیکال DPPH برای نمونهی زیر 30 کیلودالتون در غلظت mg/mL10 در حدود (15/0± 61/%69) بود. همچنین، بیشترین میزان مهارکنندگی مهارکنندگی آنزیم مبدل ACE-1 نیز متعلق به جزء پپتیدی زیر30 کیلودالتون بود (53.23%). نتایج نشان میدهد دورریزهای حاصل از عملآوری میگوی ببری سبز میتواند به عنوان منبع مفیدی جهت استخراج پپتید زیست فعال جهت استفاده در فرمولاسیون غذاهای کارکردی و غذا داروها باشد.
|
